ഒരാൾ മരിച്ചാൽ സാധാരണ ഇങ്ങനെയല്ലല്ലോ ?
ആരും വരാത്തതെന്തേ ?
ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും ആരുമില്ലാത്തതെന്തേ ?
അലമുറകളും തേങ്ങലുകളും വിങ്ങിപ്പൊട്ടലുകളും
ഒന്നും കേൾക്കാത്തതെന്തേ ?
എനിക്കാണെങ്കിൽ ശ്വാസം മുട്ടീട്ടു വയ്യ
കരച്ചിൽ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുന്നു
ആരേലും എന്നെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ...
ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാനെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ...
ഒന്ന് ബോധമറ്റു പോയിരുന്നെങ്കിൽ......
എത്ര പെട്ടെന്നായിരുന്നു എല്ലാം !!
ഓർക്കാപ്പുറത്ത്.....
വേഗം വരാന്നു പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ നീ?
കളിച്ചും ചിരിച്ചും കെട്ടിപ്പിടിച്ചും ....
എന്റെ നെറ്റിയിലിപ്പോഴും നീ തന്ന
ഉമ്മയിരുന്നു പൊള്ളുന്നുണ്ട് ...
പിന്നെയെങ്ങനെയാണ് നീ പോയീന്ന്
ഞാൻ വിശ്വസിക്കുക ???
ഇനി എന്നെ പറ്റിക്യാണോ?
ഈ ഒളിച്ചുകളി ഒന്ന് നിർത്തോ?
എന്നെയൊന്ന് നിന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് നിർത്തോ ?
ഈ മരണവീട്ടിലെന്ത് ശൂന്യതയാണ്!!
ഒറ്റക്കിരുന്ന് എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു
പക്ഷെ, പുറത്തെല്ലാം പതിവ് പോലെയാണല്ലോ !!
കളികൾ, ചിരികൾ, നിരത്തുകൾ ,
ആളുകൾ, കലപിലകൾ .....
എല്ലാം പഴയ പോലെ......
എല്ലാരും പഴയ പോലെ......
അല്ലാ ....നീയും ആൾക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടല്ലോ!!!!
കളിച്ചും ചിരിച്ചും !!!!
പിന്നെ ആരാണ് മരിച്ചത് ????
ഓ !! ഈ മരണം നടന്നത്
എന്റെയുള്ളിലാണ് ....എന്റെയുള്ളിൽ മാത്രം ....
മരിച്ചത് നീയല്ല ....നമ്മളാണ് ...നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ് ..
പക്ഷെ, ചിതയിലെരിഞ്ഞമരുന്നതും
പൊള്ളുന്നതും എനിക്ക് മാത്രമാണല്ലോ !!!!
ഇപ്പോഴും ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളും
ഞാനും മാത്രം ബാക്കി ......
